And More, Much More

Gördüğüm rüyalardan mı yaşadığım gerçeklerden mi etkileniyorum? Çoğu zaman gördüğüm rüyalar sonrası yaşadığım gerçekler çökertiyor beni. Kalkar kalkmaz pencere açıp dışarıya boş gözlerle bakarken yanımda bi sigara dumanı istiyorum. Yanımda olmasından ziyade ciğerlerimde de, dudaklarımda da. Ama uyanıp telefonumun geceden kalma ölü ışığına bakıyorum. Yüzümü yıkayıp hazırlanıyorum yine hep aynı şeyler. Her gün tekrar eden kahvaltısız erken saatler. Mutsuz uyanmalar sonucu kasvetler, etrafına yayılan kötü hava. Sigara dumanı misali. Yine iç çekip soğuk hava da sigara tadı istiyorum. Sigara yerine su içip ders dinliyorum. Ders dinlerken de otobüste kulağıma sıralanan müzikleri dinliyorum aslında. Donuk yüzümde gülümseme oluyor da dudaklarım kıvrılıyor sadece. Gözlerim hâlâ ölü. İçimin duvarlarına balyozla vurup ben etkileniyorum. Rüyalarımın gerçeğe dönüştüğü, göz kapaklarımın açıldığı o saniyelik an gibi.

Duygularımın bitikliğinden içimde hissetmediğim bir sürü his var. Ne yapmak istiyorum ya da ne yapmak istemiyorum sorularına yardımcı olmayan hisler. Düşündürten ama konuşturmayan, sigara da vermeyen ateş de tutmayan. Ben de bırakıyorum kendimi sıraya. En sonunda titriyor telefonum ve gülümseme ve somurtma ve much more.